Przebudowa zabytkowego budynku przy Placu Kolegiackim w Poznaniu

Lokalizacja Poznań, Polska
Rok 2017-
Status W realizacji
Klient Miasto Poznań
Program Sala spotkań, informacja turystyczna, biura, toalety publiczne, przestrzenie gospodarcze
Powierzchnia 350 m2
Zespół Jola Starzak, Dawid Strębicki, Bartosz Bisaga, Martyna Karnaś, Michał Motyl, Salvatore Davide La Manna, Luis Gómez Soriano
Zdjęcia Atelier Starzak Strebicki
Tekst Mateusz Nowacki

Przebudowa zabytkowego Budynku C przy Placu Kolegiackim wpisuje się w stopniową rewitalizację terenu przy Urzędzie Miasta. Budynek C stanowi wschodnią część północnego skrzydła Kolegium Jezuickiego, które zostało zaprojektowane jako zamknięcie czworobocznego dziedzińca. Główną ideą, jaka przyświecała realizowanemu projektowi, było otworzenie przestrzeni zabytkowego budynku i stworzenie miejsca spotkań dla mieszkańców i mieszkanek Poznania oraz odwiedzających miasto gości. Dzięki wyburzeniu ścian, dotychczasowa, wąska i klaustrofobiczna powierzchnia parteru zyskała bardziej publiczny i przestrzenny charakter (przyjazny również dla osób z niepełnosprawnościami ruchowymi), który zapewnia wielofunkcyjność: dzięki temu parter będzie zarówno miejscem działalności małej kawiarni; przestrzenią, w której będą mogły odbywać się konsultacje społeczne, ale przede wszystkim, otworzy się na mieszkańców i turystów, którzy będą mogli się tutaj spotykać, odpoczywać i użytkować przestrzeń budynku. Ważnym elementem łączącym budynek z dziedzińcem są stalowe, otwierane okna, które umożliwiają przenikanie się obu sfer, czyniąc tym samym granicę pomiędzy zewnętrzem a wewnętrzem bardziej płynną i elastyczną. Przebudowie uległa również piwnica, w której ulokowano szatnie i prysznice dla osób przyjeżdżających do pracy na rowerach oraz dodatkowe toalety dla pracowników i użytkowników kompleksu przy Urzędzie Miasta. Przestrzeń piętra - spełniająca funkcję biurową dla siedziby Poznańskiej Lokalnej Organizacji Turystycznej (PLOT) - za sprawą nowych ścianek działowych zyskała na przestronności, zapewniając tym samym poprawę komfortu pracy. Wszystkie poziomy zostały połączone nową, wspólną klatką schodową wykonaną z betonu, która zastąpiła dotychczasowe dwie oddzielne klatki schodowe, dzięki czemu poruszanie się po budynku stało się przyjemniejsze i łatwiejsze.

 

Ze względu na zabytkowy charakter budynku, który stanowi ostatni etap prowadzonej w latach 1748-1751 budowy nowego Kolegium, w realizacji projektu użyto specjalnie wyselekcjonowanych naturalnych materiałów, które korespondują z historyczną przeszłością budynku. Korytarz i przestrzenie wspólne w piwnicy wykończono płytkami ceglanymi, przy aranżacji łazienek wykorzystano płytki kamionkowe, natomiast na piętrze zdecydowano się na położenie dębowej podłogi. Całość projektu uzupełniają meble pokryte fornirem jesionowym.