Koncepcja rozwoju dla terenów przynależnych do Zgromadzenia Sióstr Augustianek
| Lokalizacja | Neuss, Niemcy |
| Rok | 2024 |
| Status | Konkurs zamknięty |
| Klient | St. Augustinus Gruppe |
| Program | Przeprojektowanie budynku klasztornego i kaplicy, zagęszczenie obszaru nową zabudową z m.in. domem seniora i domem opieki, przestrzenie wspólne, tereny zielone |
| Powierzchnia | 38.300 m2 |
| Zespół | Jola Starzak, Dawid Strębicki, Enrico Armentani, Bartłomiej Listosz, Kamila Jagieniak |
| We współpracy z |
Architektura: Böll Architekten |
Głównym celem w tym projekcie jest przemyślane i jakościowe zagęszczenie dynamicznie rozwijającej się części miasta. Aktualnie pierwszoplanowym budynkiem na działce jest hospicjum i klasztor Sióstr Augustianek. W kontekście urbanistycznym, stanowi on bramę wprowadzającą do starego miasta. Reszta działki jest głównie otwartą, parkową przestrzenią o dużym potencjale rozwojowym.
Nasza propozycja ma na celu zachowanie jakości i charakteru obszaru. Proporcje nowych budynków bazują na wysokości budynku klasztornego. Dom seniora oraz dom opieki dziennej są przeniesione do nowego budynku. Ma on strukturę grzebieniową z dwoma półotwartymi dziedzińcami zwróconymi w stronę ulicy, podobnie jak w szpitalu naprzeciwko. Pozostałe trzy budynki mają funkcję mieszkalną i stanowią mniejsze, wolnostojące struktury w drugim rzędzie zabudowy. Nowe budynki mają prostą, regularną strukturę, co zapewnia łatwość adaptacji wraz ze zmieniającymi się w przyszłości potrzebami funkcjonalnymi. Pomiędzy nimi formują się zielone przestrzenie otwarte, przyczyniające się do naturalnego wietrzenia obszaru. Tutaj też biegnie droga pieszo-rowerowa w kierunku centrum miasta. Projektujemy podziemny parking i planujemy ścieżki między budynkami jako pieszo-rowerowe, z dostępem dla pojazdów uprzywilejowanych.
Istniejący budynek klasztorny będzie odnowiony i częściowo otwarty od strony parku, by poprawić doświetlenie wnętrz i dostępność dziedzińca. Poza tą zmianą, chcemy zachować historyczną wartość budynku. Przekształcenie kaplicy to raczej odważna decyzja, jednak przy efektywnym przeprojektowaniu, może ujawnić duży potencjał.
Przestrzenie otwarte podzielone są na publiczne, półpubliczne i prywatne, dzięki czemu potrzeby wszystkich grup użytkowników mogą być zaspokojone. Projektowane są tu miejsca spotkań jak i zaciszne ogrody. Różne funkcje (jak na przykład ogrody społeczne) i charaktery nadane skwerom zachęcają do integracji i zaangażowania się w lokalne aktywności. Zachowujemy istniejący wał przeciwpowodziowy w północno-zachodniej części działki. Przekształcamy go we wzgórze, dzięki czemu zyskuje on dodatkową funkcję rekreacyjną. Strefy wymagające dodatkowej ochrony, takie jak geriatryczny oddział psychiatryczny lub hospicjum są otoczone dodatkową zielenią buforową.
